Jeden z najsłynniejszych samolotów myśliwskich II wojny światowej – brytyjski Spitfire (z ang. złośnik, choleryk) został zaprojektowany w wytwórni Supermarine przez znanego konstruktora głośnych w latach trzydziestych rekordowych wodnosamolotów – inż. Reginalda Josepha Mitchella. W 1931 Ministerstwo Lotnictwa wydało wymagania nr F7/30 na nowy samolot myśliwski. W odpowiedzi na to wytwórnia Supermarine opracowała maszynę oznaczoną jako Typ 224. Był to całkowicie metalowy dolnopłat, ze stałym podwoziem, napędzany najmocniejszym wtedy silnikiem Rolls Royce Goshawk z kondensacyjnym systemem chłodzenia na skrzydłach, który sprawiał duże problemy. Osiągi samolotu nie były lepsze od konkurentów. Maszynę tę w 1935 roku nazwano Spitfire. Konkurs wtedy wygrał i wszedł do produkcji Gloster Gladiator. W lecie 1934 roku rozpoczęto prace nad poprawą osiągów maszyny, maszynie w ten sposób powstałej nadano oznaczenie Typ 300. Postanowiono zastosować nowy silnik PV12, późniejszy Merlin. Podwozie miało być chowane, cieńsze skrzydło o eliptycznym obrysie i kabinę z owiewką oraz pracujące pokrycie. W oparciu o tak poprawiony projekt Ministerstwo Lotnictwa wydało nowe wymagania nr F37/34 i F10/35. Jeszcze w 1935 roku samolot miał mieć powierzchniowy system chłodzenia ale zamieniono go na nowy typ chłodnicy.
O modelu:
Model sterowany nadajnikiem posiada te same elementy, z których składał się prawdziwy samolot. Zasady ich funkcjonowania także są identyczne. Aby lepiej je zrozumieć, podzielimy elementy na dwie główne kategorie: zewnętrzne i wewnętrzne.
Wśród części zewnętrznych wyróżniamy te, które są niezbędne, aby maszyna wzbiła się w powietrze – np. śmigło, skrzydła, stateczniki czy ster kierunku, oraz sprzyjające aerodynamice – np. kołpak śmigła czy klapy.
Ponadto w samolocie występują także elementy niewywierające bezpośredniego wpływu na lot, ale niezbędne w konstrukcji – np. podwozie. Do części dodatkowych zaliczamy m.in. światła w kabinie pilota i światła pozycyjne.
Na elementy wewnętrzne składają się silnik, serwa, mechanizm kontroli i system sterowania radiem (radiocontrol). Wszystkie elementy, z których jest zbudowany model Spitfire’a, będą omówione w zeszytach kolekcji.
Model Spitfire’a może pięknie wyglądać i wiernie odwzorowywać oryginał, ale te przymioty na niewiele się zdadzą, jeśli samolot będzie miał problemy z lotem. Kiedy konstruktorzy pracują nad nowym modelem, biorą więc pod uwagę dwa czynniki: wielkość modelu oraz jego proporcje.
Gdy maszyna jest zbyt mała, będzie latała niestabilnie i chybotliwie z powodu braku właściwych proporcji. W konsekwencji pilot będzie musiał spędzić większość czasu na staraniach, aby utrzymać model pod kontrolą, nawet podczas idealnych warunków. Przy wietrznej pogodzie sterowanie modelem byłoby niemal niemożliwe. Zbyt małe modele ponadto traci się z pola widzenia, szczególnie na małych wysokościach. Ta wada nie tylko odbiera przyjemność sterującemu, ale przede wszystkim stanowi potencjalne zagrożenie. To ważne, aby cały czas mieć model w zasięgu wzroku.
Zbyt duże rozmiary modelu również nie są korzystne. Wprawdzie większy samolot jest bardziej stabilny podczas lotu, ale trudniej się nim manewruje, co także może stwarzać zagrożenie, szczególnie w rękach niedoświadczonego modelarza.
Budowa modelu
Nie musisz być mistrzem modelarstwa, aby osiągnąć zamierzony efekt.
Elementy modelu Spitfire’a są wykonane z precyzją z materiałów najwyższej jakości. Samolot łatwo zmontować, a następnie nim sterować.
W każdym zeszycie znajdują się szczegółowe instrukcje opatrzone zdjęciami pokazującymi, jak należy składać ze sobą poszczególne elementy.
Gdy w Twoje ręce trafią pierwsze numery, poczujesz przedsmak przyszłej zabawy – począwszy od złożenia kadłuba, poprzez montaż silnika, a na dostrajaniu nadajnika radiowego kończąc. Ominie Cię żmudne malowanie samolotu – zewnętrzne fragmenty powierzchni Twojego Spitfire’a dostarczymy z folią w oryginalnej kolorystyce RAF.
Silnik:
Zawierający łożyska i gaźnik rewelacyjny silnik o pojemności 6,47 cm3 stanowi źródło mocy Twojego modelu. Został on specjalnie zaprojektowany do użytkowania modelu samolotu sterowanego radiem.
Został wyposażony w gaźnik oraz specjalnie zaprojektowany profesjonalny tłumik.
Nadajnik Radiowy:
Wyjątkowy czterokanałowy nadajnik działa na częstotliwości 35 MHz. Wyposażony jest w cztery trymery do regulacji każdego z kanałów oddzielnie. Posiada dwa kwarce, jeden w nadajniku, drugi w odbiorniku oraz przełącznik baterii z gniazdem na ładowarkę. Lekki
i łatwy w obsłudze. Daje pełną kontrolę
nad modelem.